De Usuahia a la Quiaca - The Motorcycle Diaries

Geçen yıl bir fotoğraf sergisi vardı Eyüp//Silahtarağa tarafında: Santraistanbul çatısı altında düzenlenen projede. Korda'nın Objektifinden Che Sergisi. Bir Portrenin Devrimle Başlayıp İkonla Biten Öyküsü de yer aldı. Yağmurlu birgünde arkadaşımla, Anadolu Yakasından- Avrupa Yakasını arşınladıktan ve birkaç minibüs değiştirip soğuk havayı da bünyeye iyice yedikten sonra vardık serginin olduğu binaya. Eski bir elektrik santralinden bozma fabrikanın ikinci katında -içinde çoğunluğu afişler olan bir yerle karşılaştık. Ben başladım sövmeye. Tam o sırada bir ceket gördük. Che'nin şu meşhur poz verdiği profildeki ceketin bir kopyasıymış. Şakayla karışık: - En azından şunu gördük hocam.Yoksa o kadar yolu boşa gelmiş olacaktık dedim. Aslında büyük insanların geride bıraktıkları ufak şeyler dünya toplumuna mirastır. Görüşüne saygı duyarsınız -duymazsınız orası ayrı konu. Fakat Che başardıklarıyla çoktan tarihte iz bıraktı. Hele ki: tek başına bir insanın nelere başarabileceğini -öldükten sonra NASIL? ilham verilebileceğinin örneği. Ezilen halklar için katıldığı savaşlar, yazdığı ve hayatından kesit taşıyan kitaplar, en önemlisi başı dik bir hayat. Bu videoda Motosiklet Günlüğünün bitimindeki kısa bir fragman. Latin Amerikalı insanların yüzlerinden kesitler var. Filmi izlediğimde aldığım mesaj: dünyanın her neresinde olursa olsun. halklar için yaşanan acıların benzer olduğu. Tek istisna insanın telli coğrafyasının farklılığı. Geri kalan bütün gerçekler aynı. Petrol darlığı, geçim sıkıntısı, sosyal eşitsizlik, vitaminsiz büyüyen çocuklar, parçalanan aileler, topraklarından bankalara yüksek faizli borçlarından dolayı kovulan çiftçiler... Eşittir: Che. Bir makalesinde kurtuluşu: Bir, iki, üç daha fazla Vietnam! olarak işaret ediyor. Ve silahsız devrimin bir rüya olduğunu açıklıyor kitaplarında uzun uzadıya. Çünkü: mutlu yarınlar altın tabaklarda sunulmamıştır insanoğluna. Her kavga da parça parça almıştır insan geleceğini... Ve 'barış' kapitalizm olduğu sürece sadece 'simge' olarak kalacaktır akıllarda. Ta ki: toplumlar yeni Che'ler yetiştirene kadar...