Çanakkale muhaberesinde Seddülbahir ve Conkbayır'ın büyük kahramanlarından biride Bombacı Mehmet Çavuş 'tu. Bu kahraman Anadolu çocuğu ,İngilizlerin siperlerimize fırlattığı el bombalarını korkusuzca hemen yakalar,karşı tarafa fırlatır ve zararını kendilerine dokundururdu. İngilizler bunu anlamış olacaklar ki bombaları bir kaç sayı saydıktan sonra fırlatarak Mehmet Çavuş 'un iadesini önlemeye çalışmışlardı. İşte böyle bir bomba Mehmet Çavuş 'un elinde patlayarak sağ elinin bileğinden kopmasına sebep olmuştu. Bu yiğit delikanlı vazife şuuruyla hastahaneden tabur kumandanına yazdığı mektupta şöyle diyordu:
"Sağ kolumu kaybettim, zarar yok,sol kolum var. Onunla da pekala iş görebilirim. Beni müteessir eden ve yüne kıtama iltihak edip düşmanla çarpışmama mani olan şey yaramın henüz kapanmamış olmasıdır.
    Hastahaneden kurtularak halen harbe iştirak edemediğim için beni mazur görünüz ,affedeniz muhterem kumandanım.."

Çanakkale Zaferi'nin ruhunu ve nasıl? kazandığımızı anlatan gerçek yaşanmış bir savaş öyküsü. Eğer Mehmetçiklerimiz canını ortaya koymasaydı. Yabancı düşman donanması Çanakkale Boğazı'ndan İstanbul'u işgal eder. Sonrasında Balkanlardan gelecek kara kuvvetleri Avrupa Yakası'ndan diğer yakaya girip Anadolu'daki kurtuluş mücadelesini baltalayabilirdi. Ama Mehmetçik bir an olsun siperini terk etmedi. Sağ kolunu verdi. Sol koluyla mücadeleye -savaşa devam etti. Yoksa vatan çoktan elden gitmişti. Şehit ve gazilerimizle beraber Ulu Önder Atatürk'ü saygıyla anıyoruz. Bu vatan onların eseri olup bizlere -Türk Gençliğine emanettir,