Cezmi Ersöz de kim? Her yazarımız neden fişleniyor? tarzında aklınıza soru işaretleri (?) gelebilir. Modern gündeme uzak bir olay üzerinde durduğum, kafa yorduğum mevzu. Aslında ülkemizde bir aydın katliamı yaşanıyor. Halkımızın kulakları kapatılıyor, gözlerine medya aracılığıyla bez bağlanıp kör olmaları sağlanıyor. Kısaca her yazarımız, gerçekçi, doğru, halkı uyandırıcı açıklamalar yaptığında yok sayılıyor, fişleniyor. Bir zamanlar Cemil Meriç'in harcandığı gibi. İşte keskin kalemiyle, gençlerimize aşkla sentezlenmiş hayatı anlatan cesur biri var. Adı Cezmi Ersöz. Bende yeni tanıştım kitaplarıyla. Şuan elimde okuduğum Hayat Bir Emrin Var Mı? kitabı özellikle İstanbul'u anlatan denemelerle dolu. Çok kitabı var yazarın. Biraz araştırınca bir düzineyi geçkin kitaba imza attığını öğrendim. Fırsat oldukça ve cepte para yettikçe alıp okuyacağım. Takip edeceğim. Özlü sözleri, orjinal makaleleri, edilmemiş kelimeleri, bir çırpıda söyleyen, arada 3-5 defa mahkemeye çıkartılmış sosyalist yazar Cezmi Ersöz.

Enterasan, tuhaf ve insanı düşünceye sevk eden yazıları mevcut. Elimdeki kitapta bizzat gidip görüp yaşadığı şeyleri kaleme almış. Gece hayatı barlardan tutun, Kadıköy'deki ballyci tinerci çocuklara, otel insanlarının hayatlarına, kişi ile devlet arasındaki amansız çatışmaya, kendisiyle melankolik söyleşilere kadar bir sürü deneme bu kitapta. Biz edebiyat dersi adam akıllı öğretilmeyen ülkemizde, yazarlarımız bile geç tanıyoruz. Onlarda çoktan fişlenmiş oluyor. Davalarda ömür törpülüyorlar. Yalçın Küçük'ler yaşayıp kıymet bilmeyip, Nazım Hikmet'lerin arkasından yakılan ah'lara bakarken. Toplum olarak Geç anladığımızı fark ediyorum. Biz yine büyük bir değeri kaybettikten sonra anlıyoruz. O zamanda iş işten çoktan geçmiş oluyor.

Dünyanın diğer ülkelerinde diğer yazarlar, Nobel- Pulitzer Ödülleri alırken, bizde her kişiye özgü sicil dosyalarına fişler başarıyla karışık ceza ödülleri olarak giriyor. Acı gerçeği belki devletin belli kademelerinde bürokratlar fark ediyor. Fakat seslerini çıkaramıyorlar. Nedeni belli. Herkeste yerimi kaybederim korkusu sarsmış. Gelinen noktaysa vahim. İnsanlara yazdıklarıyla ikinci bir dünya açan yazarlarımız -hele ki yerli yazarlarımız mimleniyor. Ve devletçi modele uymayan her yazıda biraz daha içeri giriyor. Herşey ortada aslında. Bizler farkında değiliz olayın,, Yapılması gereken şey basit. Yazarlarımıza sahip çıkmak. Onları desteklemek...