Zihnim bulanık. Belediye çöplüğü gibi. Sınav sonuçlarım, diploma telaşı, askerlik, iş stresi, tatil sanrıları, bunun gibi bir sürü ıvır zıvır. Ama yazmak için konu araştırıyorum yine de. Uzunca düşündüm şu ara üzerine yazacağım hangi konular elde. Banko konu işsizlik. Çünkü; Gençliğin baş belası olan büyük bela. Çözümü var mı? Türkiye'de çözümsüzlük en baba çözüm. Okul bitirirsin. Bazıları 2 tane hata işi abatıp 3 tane bitirir. Takdir ediyorum. Eğitimin sonu yok neticede. Yüksek lisans yaparsın. (ben daha yapamadım (( Olmadı doktora. Sonrası mı? kahvelerde, kıraathanelerde, il ve ilçe derneklerinde batağa, okeye 4.aranır. İşte o masa boştur. Yöneticilik hayal ederken, buna da şükür dersin.

Ne komedidir bu kardeşim. Onca emek, onca uykusuz gece, sınav stresleri, geçtin mi? kaldın mı? çilesi. Altı üstü bir koltuk uğruna. Olmadı oyun masaları. Can sıkıntısını alan sigara, içki, dostlarla yapılan 1-2 saatlik muhabbetler. Ufak tefek depresyonlar, sinir krizleri... Yok mu? bu dediğim çoğumuzda. Var tabii ki...

Gel de devrim yapma. İsyankar olma. Hani benim iyi kötü işim var. Hergün gidip geliyorum. 08:00 -17.00 arasını dolduruyorum. İyi kötü cebimiz para da görüyor. Peki olmayan ne yapsın. Zaten kriz vurmuş ülkemizin halini, işi olan arkadaşlar, işsiz arkadaşımızın penceresinden baksın hele de göreyim onun fidan boyunu. Gerçekten zor işsiz ol-mak. 

Üzerine konuşacağımız çok konu mevcut. Devletin politikasından tutun, sigaraya gelecek olan zama kadar. (faturaları işin içine katmıyorum, hepimizin hayatında önemli yüklerden biri zaten.)  Ben aslında kişilere yaramayan muhabbeti neyleyim diyenlerdenim. Konuş konuş bir arpa boyu yol gidememişiz. Bizim milletin bir huyunu seviyorum, bir huyunu sevmiyorum. Konuşmayı seviyorlar fakat dinlemeyi beceremiyorlar. Becerselerde karşısındakinden birşeyler kapamıyor. Dinlemekte sanattır. Biz öğrenemedik bu işi, geçte kaldık... Fakat Kazakistan gibi Orta Asya'daki ülkelerden biri işi çoktan bitirdi. O bile atak yaptı. Milletini düşündü. Bknz. (Kazakistan Modeli ve Bizde Eksik Olan "Gerçeklik" Kavramı) başlıklı yazımda o konuya girdim. Kurcaladım yazdım birşeyler...

Yazmak istediğim bir sürü konu, esaslı mesele, küfür edeceğimiz bir yığın adam dolu. Kendimi yormak istemiyorum. İnsanın içindeki yaşama sevincini alan, ütopya kurmasını engelleyen güzelim bir ülkede yaşıyoruz. Gelde yaşa böyle memlekette! Gelde sigarayı bırak! Gelde geçen dakikalardan zevk al! Gelde oku! Ülkeye faydalı adam olacağım diye çabala DUR!...