Üreten yazarları seviyorum. Can Dündar'da o insanlardan birisi benim için. Uğur Mumcu'nun ardından ülke gerçeklerine somut sonuçlar getirebilen birkaç değerli yazarlarımızdan biri. "Mustafa" filminin yankıları daha azalmadan, sular daha durulmadan kolları sıvamış. Sivas Katliamını Hasret'in perdesinden anlatmak için çalışmalara başlamış. Daha 23 yaşında gencecik bir bağlama ustasıyken ölen ozanımızın hayat hikayesi ana tema olacak sanırım. Arkasında 35 kişinin yakınlarıyla, anılarıyla, gelecek planları ailelerinin dilinden aktarılacakmış belgesele. Büyük ses getireceği kesin. Çünkü: adalet olgusunun tam işlemediği bir ülkede hatırlatma- unutturmama görevini üslenecek. 2 Temmuz'da konuya ilişkin bir yazı yazmıştım. Asla Öldürmeyeceksin, Katletmeyeceksin başlıklı yazımda uzun uzun anlattım. Din olgusu, bir insanın bir başka insanı öldürmesini haklı çıkartmaz. Vicdanları rahatlacak araç olarak kullanılamaz. Üç büyük dinde bu olayı kısaca bu kelimelerle yasaklamıştı. Asla öldürmeyeceksin, katletmeyeceksin diyordu.

İşte bazı şeylerin çıkmaza, paradoksu dönüştüğü yerlerde geriye dönüp bakmak gerekli. Aynı acıların bir daha yaşanmaması için, bir daha üzerinde yaşadığımız topraklarda aynı vahşetin gerçekleşmemesi için. Birbirimizi anlamamız için. Gereklilikten öte toplumsal sorunların anlaşılabilmesi için en temel sorun, sorunun kabul edilmesi. En kestirme yoluyla bu insanın, insana zulmüdür. Sorunun çıkış noktası yani babasıdır.

Yıllardır Can Dündar'ı yazdığı gazetelerde takip etmeye çalışırım. İşinin ehli bir yazar. Tuttuğunu koparan cinsten. Bu acı olaya da bir misyon yükleyip, en iyi ihtimalle bazılarının tarihten bir ders çıkaracağımıza eminim ben...

Can Dündar'ın Hasret'e Belgesel isimli çalışmasının ön yazısına buradan ulaşabilirsiniz. 

Hasret Gültekin'in kısa ama verimli hayatını anlatan, eserlerini, çalışmalarının içerisinde olan sitesine ulaşmak için buraya tıklayınız.